كريم زمانى جعفرى

19

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

استعمال مىشود . در قرآن شريف نيز نمونه‌هايى از اين قبيل ديده مىشود مثل آيهء و الوالدات يرضعن اولادهن حولين كاملين كه يرضعن مضارع است ولى معنى امر را افاده مىكند . و أبثثته ذات نفسك . ن 31 ص 924 س 8 ابحث : مى كاوم . ر ب ح ث - ابحث ، فعل مضارع متكلم وحدهء ثلاثى مجرد است ، ليكن در اينجا به معنى ماضى استمرارى ( مىكاويدم ) آمده است . كم اطردت الايام ابحثها . خ 149 ص 454 س 1 ابْدَءْ : آغاز كن . ر . ب د ء و ابدء قبل نظرك . ن 31 ص 915 س 7 ابْدان : م . بدن : جسم آدمى ، تن غير از سر و غير مقتل از تن همچون دست‌ها و پاها و جز آن . ر . ب د ل المجتمعة أبدانهم . خ 29 ص 102 س 2 أبدل : جايگزين كن . بدل بياور . مص . ابدال ر . ب د ل فابدلنى بهم خيرا . خ 25 ص 89 س 10 أبدل : جايگزين كرد . بدل آورد . مص . ابدال ر . ب د ل - أبدل فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است . و چون در اينجا جنبهء طلبى دارد به معنى مضارع ( جايگزين كُناد ) دگرگون شده است . أبدلني اللّه بهم خيرا . خ 69 ص 165 س 5 ابدلهم بى شرا لهم منى . خ 69 ص 165 س 6 ابدى : آشكار كرد . مص . ابداء ر . ب د و - ابدى فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است و ليكن در ص 570 س 16 به معنى مضارع ( آشكار كند . ) آمده است . من ابدى صفحته للحق هلك . خ 16 ص 69 س 6 فان كان خيرا ابداه . خ 175 ص 570 س 16 يعود فيه ما هو ابداه . ن 7 ص 842 س 15 ابْدِىَ : آشكار كنم . مص . ابْداء ر . ب د و